قرآن و مراحل مرگ خورشید و سایر ستاره گان

همانطور که می دانید خورشید یک ستاره است و تمامی ستاره گان بعد از آنکه می سوزند و نابود می شوند بصورت تیره و کدر در می آیند و سپس بصورت یک سیاهچاله در می آیند.

خورشید ما ۵ میلیارد سال عمر دارد و دانشمندان می گویند که تا ۶/۷میلیارد سال بعد نیز مواد کافی را برای سوزاندن دارد و به عمر خود ادامه خواهد داد.در مرحله بعد از سوختن و نابود شدن هیدروژن خورشید هیلیوم را می سوزاند و در این مرحله بصورت یک غول قرمز در می آید.و جاذبه آن تمامی سیارات اطراف را بطرف خود می کشد و بعد از این مرحله خورشید کم کم کدر و تیره می شود و بعدا بصورت سیاهچاله در می آید.

مراحل مرگ خورشید و تمامی ستاره گان تفریبا مشابه است.در قرآن کریم نیز در آیات متعددی به این مراحل اشاره شده است که با اشاره به تصاویر به آنها تطابق می دهیم

مثلا در سوره التکویر آیه اول نوشته شده است:

آنگاه که خورشید به هم درپیچد

و در سوره انبیا آیه ۱۰۴نوشته شده است که

در آن روز که آسمان را چون طوماری در هم می پیچیم هماگونه که آفرینش را آغازکردیم آنرا باز می گردانیم. این وعده ای است که بر ماست و قطعا آنرا انجام می دهیم

تصویر زیر مربوط به یک ستاره است که پس از مردن به شکل یک سیاهچاله در آمده است که دقیقا با دو آیه بالا تطابق دارد:

همچنین در سوره الرحمن آیه ۳۷ نوشته شده است که هنگامی که آسمان از هم پاشیده شود و مانند رنگ سرخی رز(گلگون) درآید(دربرخی از ترجمه ها چرم گلگون نوشته شده) تصویر زیر مربوط به مرگ یک ستاره در سحاب چشم گربه(Cat’s Eye Nebula) است.که بعد از نابودی کامل به یک سیاهچاله تبدیل می شود.

در آیه دوم از سوره التکویر نوشته شده است که:و آنگه که ستارگان همى‏تیره شوند

که همانطوری که در بالا ذکر شده است تیره و کدر شدن یکی دیگر از مراحل مرگ ستاره گان است و بعد از مرگ ستاره بصورت تیره و کدر در می آید و به یک سیاهچاله تبدیل می شود که در مورد شکل ستاره بالا مرحله بعدی مرگ این ستاره به شکل زیر است که دریافت شده است

برای عضویت در کانال تلگرام ما کلیک کنید

برای عضویت در صفحه اینستاگرام ما کلیک کنید

برسی مغلطه خدای نادیدنی!

یکی از مسائلی که اتئیست ها مخصوصا اتئیست های کمی بی سواد تر و ساده اندیش تر به آن اشاره می کنند و در ادبیات قدیمی ایران نیز ریشه دوانده است و در دوران های قدیم بی خدایان و بت پرستان به آن متوصل می شدند مساله ندیدن خدا و دیده نشدن خدا است.درا ین پست قصد داریم به برسی این مغلطه بپردازیم.

این مساله بسیار واضح است که این مغلطه به قدری بچه گانه و پیش پا افتاده است که حتی پرداختن به آن نیز در حالت عادی کار بی فایده ای است،ولی چون عده ای نیز با این مغالطه نسبت به وجود خدا دچار تردید می شود در این تارنما به آن می پردازیم.
این شبهه تنها یک پاسخ ساده دارد و آن این است که دیده نشدن چیزی دلالت بر نبودن آن نیست،خیلی از اشبا وجود دارند که با چشم غیر مسلح و حتی چشم غیر مسلح دیده نمی شوند.
مثلا بشر تا 200 سال قبل از مشاهده باکتری ها و ویروس ها عاجز بود،یا برخی از اشعه ها مثلا ایکس و گاما و ... توسط انسان قابل مشاهده نیستند ولی مارها و خفاش ها آن را می بینند.
باد و طوفان برای انسان قابل مشاهده نیست ولی انسان وجود آنها را حس می کند و می داند که وجود دارد.
در فضا نیز بسیاری از اجسام فضایی مثلا سیاهچاله ها برای ما بصورت مستقیم قابل مشاهده نیستند،و دانشمندان از آشفتگی گرانشی و اتفاقاتی که در اطراف آنها رخ می دهد می دانند که در آن ناحیه سیاهچاله وجود دارد.
در باره خدا نیز این این مساله محرز است که خدا با چشم مستقیم برای بشریت قابل مشاهده و درک نیست،ولی به قول مولا علی(ع)به هر گوشه از جهان آفرینش که نظر بکنیم می توانیم خدا را ببینیم،و به اندازه کافی مدارک و شواهد برای درک حضور خدا در جهان وجود دارد و افرادی که این مغلطه را برای عدم وجود خدا مطرح می کنند تنها خود را بطور عمدی به خواب می زنند.

برای عضویت در کانال تلگرام ما کلیک کنید

برای عضویت در صفحه اینستاگرام ما کلیک کنید