بحث خداشناسی در باره سازگاری مشترک میان انگلهای لوسیتوزوئون و ناقلان مگس سیاه
در بررسی جهان طبیعت، یکی از روشنترین نشانههایی که ذهن انسان را بهسوی وجود یک خالق آگاه هدایت میکند، هماهنگی دقیق و پایدار میان موجودات زنده است. این هماهنگی فقط در ساختارهای بزرگ و چشمگیر مانند اندامهای پیچیده یا اکوسیستمهای وسیع دیده نمیشود؛ بلکه حتی در سطح موجودات بسیار کوچک، مانند انگلها و حشرات ناقل آنها، نیز بهوضوح قابلمشاهده است. مطالعهی علمی انجامشده توسط جامپاتو و همکاران (2026) دربارهی روابط میان انگلهای خونی پرندگان از جنس Leucocytozoon و ناقلان آنها یعنی مگسهای سیاه، نمونهای گویا از این نظم پنهان اما عمیق در طبیعت است.
این پژوهش که در تایلند انجام شده، نشان میدهد که رابطهی میان انگل و ناقل، رابطهای ساده و اتفاقی نیست. نویسندگان مقاله تصریح میکنند که «سازگاری مشترک میان انگلهای لوسیتوزوئون و ناقلان مگس سیاه آنها میتواند مکانیسم مهمی در شکلگیری اختصاصگرایی ناقل–انگل باشد» (Jumpato et al. , 2026, p. 1). به زبان ساده، این یعنی هر انگل نمیتواند در هر ناقلی رشد کند بلکه فقط در ناقلهایی موفق است که از نظر درونی با آن سازگار باشند. چنین الگویی بهسختی میتواند حاصل تصادف کور باشد زیرا نیازمند هماهنگی دقیق در سطوح مختلف زیستی است.

نکتهی مهم آن است که این اختصاصگرایی تنها ناشی از رفتار تغذیهای ناقل یا انتخاب تصادفی میزبان نیست. مقاله تأکید میکند که «اختصاصگرایی انگل–ناقل نه فقط به ترجیح میزبان بلکه به مکانیسمهای سازگاری مشترک میان مگسهای سیاه و گونههای لوسیتوزوئون وابسته است» (Jumpato et al. , 2026, p. 2). این بیان نشان میدهد که در پس این رابطه، نوعی هماهنگی درونی وجود دارد؛ هماهنگیای که فراتر از شرایط بیرونی و محیطی است. از نگاه خداشناسی، چنین هماهنگیهایی یادآور این معناست که طبیعت صرفاً مجموعهای از برخوردهای تصادفی نیست بلکه ساختاری قانونمند دارد که اجزای آن بهدرستی در کنار هم قرار گرفتهاند.
در بخش بحث مقاله، نویسندگان به توضیح دقیقتری از این پدیده میپردازند و مینویسند که «توضیح محتملتر برای ساختار ژنتیکی انگلها در میان گونههای همزیست مگس سیاه، سازگاری ناقل–انگل است؛ زیرا موفقیت رشد انگل در ترکیبهای مختلف ناقل–انگل تفاوت چشمگیری دارد» (Jumpato et al. , 2026, p. 9). به بیان ساده، برخی ترکیبها کار میکنند و برخی نه. این یعنی سیستم بهگونهای تنظیم شده که فقط حالتهای خاصی پایدار بمانند. چنین محدودیتی در عین تنوع، نشانهی وجود نوعی نظم هدایتشده است.
مقاله توضیح میدهد که ناقلان میتوانند سازوکارهایی برای مقاومت در برابر انگلها ایجاد کنند و در مقابل، انگلها راههایی برای عبور از این مقاومتها پیدا میکنند. اما این «کشمکش» هم بیقاعده نیست. گونههای نزدیک به هم از مگسهای سیاه، پاسخهای ایمنی مشابهی دارند و در نتیجه، انگلهای ژنتیکی نزدیک به هم میتوانند آنها را آلوده کنند (Jumpato et al. , 2026, p. 9). این هماهنگی دقیق میان مقاومت و سازگاری، از دیدگاه خداشناختی، شبیه به قانونی است که برای حفظ تعادل وضع شده؛ نه آنقدر سخت که زندگی را متوقف کند و نه آنقدر رها که همهچیز فروبپاشد.
در نتیجهگیری مقاله نیز آمده است که «انگلهای ژنتیکی مشابه یا بهطور انحصاری یا عمدتاً با گونههای نزدیک به هم از مگسهای سیاه مرتبط هستند» (Jumpato et al. , 2026, p. 9). این الگوهای انحصاری و غالب نشان میدهد که روابط زیستی در طبیعت، هدفمند و محدودشدهاند. از منظر خداشناسی، این محدودیتها نه نقص بلکه شرط پایداری جهان هستند. اگر هر انگل میتوانست هر ناقلی را آلوده کند، تعادل اکوسیستم بهسرعت از بین میرفت.

یکی دیگر از یافتههای مهم مقاله، وجود «همتکاملی» میان انگل و ناقل است. نویسندگان گزارش میکنند که «تحلیلهای همتکاملی، روابط معنادار همتکاملی میان تبارهای لوسیتوزوئون و ناقلان مگس سیاه آنها را نشان داد» (Jumpato et al. , 2026, p. 5). این یعنی تاریخ تغییرات این دو گروه، بهنوعی به هم گره خورده است. از نگاه دینی، این میتواند چنین معنا شود که قوانین طبیعت بهگونهای تنظیم شدهاند که موجودات نه بهصورت جداافتاده بلکه در شبکهای هماهنگ رشد و تغییر کنند.
در مقدمهی مقاله نیز اشاره شده که روابط انگل–ناقل تحت تأثیر عوامل متعددی مانند سازگاری ژنتیکی، ویژگیهای فیزیولوژیک و شرایط محیطی شکل میگیرند (Jumpato et al. , 2026, p. 2). کنار هم قرارگرفتن این عوامل، تصویری از یک سیستم پیچیده اما منسجم ارائه میدهد. سیستمی که در آن، هر عامل نقشی مشخص دارد و خروجی نهایی آن، حفظ تعادل است.
در مجموع، این مقالهی علمی، بدون آنکه هدف الهیاتی داشته باشد، تصویری از طبیعت ارائه میدهد که بهسختی میتوان آن را صرفاً محصول شانس دانست. هماهنگیهای ژنتیکی، سازگاریهای دقیق، محدودیتهای حسابشده و همتکاملی پایدار، همگی نشان میدهند که جهان زنده بر پایهی نظم بنا شده است. از منظر خداشناسی، چنین نظمی نشانهی وجود خالقی است که جهان را با علم و حکمت آفریده؛ خالقی که حتی در کوچکترین اجزای طبیعت، نشانههایی از دقت و تدبیر خود باقی گذاشته است.
........
Jumpato, W., Wannasingha, W., Sakundet, K., Jaroenchaiwattanachote, C., Thanchomnang, T., Maleewong, W., Adler, P. H., & Pramual, P. (2026). Generalists or Specialists? Testing Genetic Specificity of Leucocytozoon Lineages and Black Fly Vectors in Thailand. Biology, 15(1), 28. https://doi.org/10.3390/biology15010028

مشاهده کوازارها به چند صد میلیون سال پس از بیگبنگ برمیگردد و همیشه این سؤال مطرح بوده که چگونه چنین اجرام بزرگ و پرنوری در مدت زمانی به این کوتاهی از عمر کیهان پدید آمدهاند؟







قائم آل محمد(ع) منجی عالم بشریت قرنها است که در پس پرده به سر میبرند و تا زمان ظهور مولی ما امام عصر(عج) زمین در ظلم و ستم و کشتار به سر خواهد برد، بیایید با خواندن روزانه دعای عهد و توسل جهت تعجیل در ظهور آن حضرت و سوق دادن اعمالمان به سمت و سویی که مستعجب رضایت آن حضرت میشود، زمینه را برای تعجیل برای ظهورش محقق بنماییم.